O znacznikach html dla trzykropczastych, drugie Michał Moroz
Krótkim wstępem - po pierwszym wpisie o HTMLu, wiemy już, jak używać abrewiacji, cytatów, emfazy, dekoracji i definicji. Dziś, po odkryciu encji zajmiemy się dalszym poznawaniem znaczników.
Spis treści
- Encje
- Udekoruj swoją czcionkę stałą szerokością -
pre,tt - Bądź mroczny i pisz kod;
code,samp,kbd - Tutaj wpisz adres -
var - Listy -
ul,ol,li, orazdl,dt,dd
Encje
W języku HTML, encja to skrót, najczęściej ułatwiający wpisanie znaku, którego nie da się wybrać z domyślnie ustawionej klawiatury - ot, wielokropek …, oznaczony jako … to dobra ilustracja.
Istnieje jeszcze jeden powód - specyfikacja HTML definiuje nawiasy trójkątne jako początki i końce znaczników. Jak więc zapisać same nawiasy? I tutaj encje przychodzą z pomocą - nawias otwierający < daje nam <, a zamykający > >. Jak widać, wszystkie encje zaczynają się od znaku &, a kończą średnikiem. Zaszła więc potrzeba zdefiniowania jeszcze jednej encji dla &: zapisuje się ją za pomocą &.
Jeśli zaś przyjdzie nam umieszczać cudzysłowy wewnątrz atrybutów jakiegoś znacznika - twórcy na talerzu umieścili ".
Inne przydatne encje to:
- cudzysłowia drukarskie -
„oraz“i”(„ oraz “ i ”); - cudzysłowia drukarskie (używane do zaznaczania cytatów wewnątrz cytowanego tekstu - często znajdowane chociażby w Biblii) -
«oraz»(« oraz »); - znaki pauzy -
–i—(– i —). Wielkość pauzy jest równa wielkości odpowiadającej litery (n lub m).
Już niedługo w zapisie kodu pojawi nam się < i >. Bądźmy czujni!
Udekoruj swoją czcionkę stałą szerokością - pre, tt
Motywy dekoracyjne przewijają się w HTMLu często, widać twórcy języka mieli słabość do sztuki secesyjnej. pre oraz tt to kolejne znaczniki, które tak naprawdę nic nie znaczą i służą jedynie wizualizacji. tt jest liniowy, a pre blokowy. Nie mówią one nic o swojej zawartości - jedyną informacja, którą przekazują, jest prośba do graficznej przeglądarki, by wyświetliła ich zawartość stałą czcionką (z zachowaniem wszelkich odstępów, przełamań linii, tabulacji i innych zaliczanych do białych znaków - #).
Stwarza to różne możliwości, szczególnie dla znacznika pre, który nie musi zawierać się wewnątrz danego akapitu. Z całą pewnością możemy umieścić tam kod (korzystając ze znaczników, których opis znajduje się poniżej), tekst piosenki, czy też obrazek ASCII.
A czego nie możemy wewnątrz pre umieszczać? Zwykłych obrazków oraz znaczników sup, sub, big oraz small (poznamy je w następnej części), a także object, który służy do osadzania innych typów danych - np. apletów java wewnątrz kodu (często bywają na nich oparte czaty na większych portalach internetowych). Nie możemy również umieszczać innych elementów blokowych.
Między tt a b, czy i można postawić znak równości - żaden znacznik nie może znaleźć się wewnątrz.
Przykład (działanie):
Potwora z Lochy z Nessie (Joan G. Stark).
<pre>
_ _ _a_a
_ _ _{.`=`.}_ {/ ''\_
_ {.`'`.} {.' _ '.} {| ._oo)
{ \ {/ .-. \} {/ .' '. \} {/ |
~jgs^~`~^~`~^~`~^~`~^~^~`^~^~`^~^~^~^~^~^~`^~~`
</pre>Bądź mroczny i pisz kod; code, samp, kbd
Zacni ludzie, którzy zbudowali Internet, potrzebowali sposobu na publikowanie swoich dokumentów w sieci dla innych zacnych ludzi, którzy mieli go rozwijać. Gdy wprowadzono ogólnie pojęte WWW, od razu zaistniała potrzeba, by rozprzestrzeniać kod różnego rodzaju za pomocą nowego medium. Dzięki temu powstały odpowiednie znaczniki w HTMLu.
`code`